Jak Cresques wykorzystuje AI do szukania dystrybutorów — i gdzie nadal decyduje człowiek
Co robią modele, co jest dowodem, co potwierdzasz sam, jak rozliczamy koszty AI i chronimy dane osobowe oraz gdzie są granice.

Tomasz Kowal · Data and public procurement
Aktualizacja: 29 października 2026 · 5 min czytania

„Napędzane przez AI” nie mówi nic o tym, co narzędzie faktycznie robi. Ta strona wyjaśnia, gdzie Cresques używa modelu językowego, co ten model widzi, czego nie potrafi i które decyzje zostają przy Tobie.
Mówiąc prościej: Cresques używa AI do trzech wąskich zadań — sprawdzania, czy firma wskazana w publicznych ogłoszeniach o udzieleniu zamówienia jest dystrybutorem czy producentem, czytania Twoich materiałów, by zaproponować kategorie zamówień, i przygotowania szkicu pierwszej wiadomości w języku firmy. Każda firma na liście pochodzi z publicznego ogłoszenia, które możesz otworzyć. To Ty zatwierdzasz kategorie, decydujesz, do kogo się zwrócić, i sam wysyłasz każdą wiadomość, z własnej skrzynki.
Skąd pochodzą dane
Każda lista w Cresques zaczyna się od publicznego dokumentu, a nie od pamięci modelu.
Gdy zamawiający publiczny w UE udziela zamówienia powyżej progów unijnych, musi w ciągu 30 dni przesłać ogłoszenie o udzieleniu zamówienia. Ogłoszenie podaje wybranego wykonawcę wraz z adresem, informację, czy jest MŚP, wartość zwycięskiej oferty i kody CPV (dyrektywa 2014/24/UE, art. 50 i załącznik V część D). Ogłoszenia te ukazują się w TED, internetowym Suplemencie do Dziennika Urzędowego UE — ponad 3000 ogłoszeń każdego dnia roboczego.
CPV to Wspólny Słownik Zamówień (Common Procurement Vocabulary): jedna unijna klasyfikacja, osiem cyfr plus cyfra kontrolna, obowiązkowa w ogłoszeniach o zamówieniach. Jedno ogłoszenie mówi więc, kto kupił, kto wygrał i w jakiej kategorii.
Co robią modele
1. Dystrybutor czy producent?
Firma, która wygrywa przetarg na meble, jest albo wytwórcą (Twoim konkurentem), albo odsprzedawcą (Twoim potencjalnym partnerem). Ogłoszenie rzadko mówi, którym. Gdy otwierasz profil firmy, duży model językowy sprawdza, co publicznie wiadomo o zwycięzcy — ogłoszenia, nazwę firmy, jej stronę internetową — i proponuje rolę: niezależny dystrybutor, producent, spółka zależna producenta albo jedno i drugie. Rola jest podana z dosłownymi cytatami, a każdy cytat jest sprawdzany na stronie źródłowej; jeśli żadnego cytatu nie da się potwierdzić, rola pozostaje „nieznana”.
2. Od produktów do kategorii
Model językowy przypisuje też sformułowania produktowe do kategorii CPV, tak aby „biurka z regulacją wysokości” trafiły do kodów, których faktycznie używają zamawiający publiczni. To czytnik materiałów opisany niżej.
Czytnik materiałów
Możesz przekazać Cresques broszurę (PDF) albo adres swojej strony internetowej. Czytnik wyodrębnia tekst, a model AI (Claude) proponuje pasujące kategorie CPV — „office chairs” w broszurze daje propozycję kategorii „Office chairs” (krzesła biurowe). Jest bezpłatny i jest propozycją. Zanim rynek zostanie zbudowany, zaznaczasz to, co trafne, i usuwasz to, co nie.
Czego AI nie robi
Nie wymyśla firm — za każdą firmą stoi ogłoszenie. Niczego nie wysyła. Pierwsza wiadomość, którą przygotowuje — w języku firmy, z wersją angielską i pod kanał, który jest legalny w danym kraju — to szkic: edytujesz go i wysyłasz sam.
Co potwierdza człowiek
- Kategorie. Zatwierdzasz kategorie CPV dla swojego rynku — z czytnika materiałów albo z wyszukiwarki.
- Kraj. Rynek to jeden kraj plus Twoje kategorie.
- Do kogo się zwrócić. Czytasz dowody stojące za każdą firmą i decydujesz. Etykieta pomaga sortować, nie jest werdyktem.
- Pierwszy kontakt. Przeglądasz szkic i wysyłasz go sam, kanałem, który jest legalny w danym kraju.
Jak dokładny jest klasyfikator?
Szczerze: nie jest doskonały, a nie publikujemy wskaźnika dokładności, którego nie zmierzyliśmy dla obecnej metody. Zamiast tego sprawiamy, że każdą etykietę da się sprawdzić: towarzyszą jej dwa do czterech dosłownych cytatów, każdy odnaleziony ponownie na stronie, z której pochodzi, data i poziom pewności — a gdy żadnego cytatu nie da się potwierdzić, etykieta pozostaje „nieznana” (zobacz naszą metodologię). Dlatego etykieta stoi obok ogłoszenia i jego cytatów, zamiast je zastępować.
NIST opisuje konfabulację jako „wytwarzanie treści podawanych z pewnością siebie, lecz błędnych lub fałszywych” przez generatywną AI, a artykuł z 2024 r. w „Nature” zauważa, że duże modele językowe „płynnie formułują twierdzenia, które są zarazem błędne i arbitralne”. Ograniczamy szkody, dając modelowi małe zadania — zaproponuj rolę, nigdy nie wymyślaj firmy — zachowując rolę tylko wtedy, gdy jej cytaty potwierdzono na stronach źródłowych, i łącząc każdy wynik z jego źródłem, tak by błędną etykietę łatwo było zauważyć.
Ile to kosztuje
Każde wywołanie AI jest rejestrowane: użyty model, tokeny na wejściu i wyjściu oraz koszt w dolarach amerykańskich, przypisany do akcji i do Twojej organizacji. Każda akcja ma stałą cenę w kredytach, którą widzisz przed jej uruchomieniem — 4 kredyty za otwarcie profilu firmy (raz na przestrzeń roboczą), 1 kredyt za szkic pierwszej wiadomości; czytnik materiałów jest bezpłatny — a pod spodem, po naszej stronie, jest realny koszt. Bez ukrytych wydatków na AI.
Dane osobowe i podprzetwarzający
Ogłoszenia o udzieleniu zamówienia często podają osobę kontaktową z bezpośrednim adresem e-mail i numerem telefonu. Zgodnie z RODO informacje o możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej są danymi osobowymi (art. 4 pkt 1). Cresques usuwa imiona i nazwiska osób kontaktowych, osobiste adresy e-mail oraz numery telefonów i faksów, zanim ogłoszenie zostanie zapisane. Ogólne firmowe skrzynki, takie jak info@, zostają, bo są danymi firmy.
Nasza polityka prywatności wskazuje Anthropic (USA) jako podprzetwarzającego w zakresie AI, a przekazanie danych opiera się na standardowych klauzulach umownych lub ramach ochrony danych UE–USA (EU–US Data Privacy Framework). Nie wysyłamy danych kont naszych użytkowników dostawcom AI.
Co mówi prawo
Unijny akt w sprawie sztucznej inteligencji (AI Act) przyjmuje podejście oparte na ryzyku. Jego wykaz zastosowań wysokiego ryzyka (załącznik III) obejmuje biometrię, infrastrukturę krytyczną, edukację, zatrudnienie, dostęp do usług podstawowych, ściganie przestępstw, migrację i wymiar sprawiedliwości. Sortowania firm według publicznych dowodów nie ma na tej liście, a według wytycznych Komisji systemy minimalnego ryzyka nie podlegają szczególnym obowiązkom. Mimo to informujemy, gdzie używamy AI.
Art. 22 RODO daje osobom prawo do tego, by nie podlegać decyzji opartej wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu, która wywołuje wobec nich skutki prawne lub w podobny sposób istotnie na nie wpływa. Cresques nadaje etykiety firmom, a nie ludziom; o tym, z kim się skontaktować, decyduje człowiek.
Co to oznacza dla producenta
- Pytaj każde narzędzie AI, jaki jest dowód. Jeśli odpowiedź brzmi „model”, traktuj listę jako szkic.
- W Cresques dowodem jest publiczne ogłoszenie z datą, zamawiającym, wartością i kategorią. Otwórz je.
- Licz się z tym, że etykieta dystrybutor/producent od czasu do czasu będzie błędna. Sprawdź ją, zanim zainwestujesz czas.
- To Ty zatwierdzasz kategorie, wybierasz firmy i wysyłasz wiadomości — celowo, bo właśnie tam liczy się Twoja znajomość rynku.
- Koszty AI są mierzone dla każdej akcji i opłacane kredytami. Planuj je w budżecie jak każdą inną pozycję.
