Ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja (HVAC)

Co kupują zamawiający publiczni

Nieruchomości publiczne to duzi użytkownicy ogrzewania, chłodzenia i wentylacji: szkoły i uczelnie, szpitale, biura, mieszkania socjalne, ośrodki sportowe i baseny. Urządzenia wymienia się pod koniec ich żywotności, podczas termomodernizacji i przy zmianie przeznaczenia budynków. Polityka popycha w jednym kierunku: przekształcona dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (UE) 2024/1275 od 1 stycznia 2025 r. zakazuje państwom członkowskim dotowania samodzielnych kotłów na paliwa kopalne i wymaga, by ich plany renowacji budynków zmierzały do całkowitego wycofania kotłów na paliwa kopalne do 2040 r.

W CPV urządzenia mieszczą się w kodzie 42500000 — urządzenia chłodzące i wentylacyjne, z kodami 42511110 — pompy ciepła, 42512000 — instalacje klimatyzacyjne i 42520000 — urządzenia wentylacyjne, a obok nich 44621000 — grzejniki i kotły, 44622000 — systemy odzyskiwania ciepła i 39715200 — urządzenia grzewcze. Kody dostaw to tylko połowa obrazu. Wiele urządzeń HVAC kupuje się w ramach zamówień na roboty budowlane pod kodem 45331000 — instalowanie urządzeń grzewczych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych, gdzie zamówienie trafia do instalatora.

Jak działa dystrybucja

HVAC to branża, w której prym wiodą instalatorzy. Wykonawca instalacji sanitarnych i grzewczych, który wygrywa zamówienie na roboty, proponuje urządzenia w granicach specyfikacji projektanta, kupuje je w hurtowni instalacyjnej albo u wyspecjalizowanego dystrybutora HVAC, montuje je i uruchamia. Dystrybutorzy utrzymują zapasy, zapewniają wsparcie techniczne i szkolenia, a czasem mają wyłączność na kolekcję producenta na danym terytorium.

Ogłoszenia o udzieleniu zamówienia przydają się więc na dwa sposoby. Zamówienia na dostawy pod kodami urządzeń wymieniają dystrybutorów i dostawców, którzy już sprzedają zamawiającym publicznym. Zamówienia na roboty pod kodem 45331000 wymieniają instalatorów działających w danym regionie — klientów, przy których zdobywaniu dystrybutor będzie liczyć na Twoją pomoc. Oba rodzaje pojawiają się w TED ze zwycięzcą i kodem CPV. Cresques wykorzystuje te dowody, by pokazać, kto gdzie sprzedaje daną kategorię; nie pomaga w składaniu ofert.

Czego oczekują dystrybutorzy

• Zgodności każdego produktu: oznakowania CE na podstawie dyrektywy niskonapięciowej 2014/35/UE i dyrektywy EMC 2014/30/UE dla domowych urządzeń elektrycznych, a dla komercyjnych central wentylacyjnych, agregatów wody lodowej i pomp ciepła zwykle na podstawie dyrektywy maszynowej 2006/42/WE (od 20 stycznia 2027 r. rozporządzenia w sprawie maszyn (UE) 2023/1230; wyłączenie na rzecz dyrektywy niskonapięciowej obejmuje tylko urządzenia gospodarstwa domowego do użytku domowego i kilka innych grup, art. 1 ust. 2 lit. k), a do tego RoHS i, tam gdzie ma zastosowanie, dyrektywy ciśnieniowej 2014/68/UE, a w przypadku kotłów gazowych — badania typu UE przeprowadzonego przez jednostkę notyfikowaną na podstawie rozporządzenia w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe (UE) 2016/426.
• Danych o ekoprojekcie i etykiecie energetycznej. Kotły i wodne pompy ciepła do 400 kW podlegają rozporządzeniu w sprawie ekoprojektu (UE) nr 813/2013, a etykiecie energetycznej na podstawie rozporządzenia (UE) nr 811/2013 — do 70 kW; klimatyzatory do 12 kW i centrale wentylacyjne mają własne przepisy, rozporządzenia (UE) nr 206/2012 i nr 1253/2014. Zanim nowy model objęty etykietowaniem zostanie wprowadzony do obrotu, dostawca musi wpisać go do unijnej bazy danych produktów. Kilka z tych przepisów jest w trakcie rewizji.
• Planu przejścia na czynniki chłodnicze. Rozporządzenie F-gazowe (UE) 2024/573 zmniejsza ilość HFC, które można wprowadzać na rynek UE, do zera od 2050 r. i zakazuje wielu produktów klimatyzacyjnych i pomp ciepła wykorzystujących gazy o wysokim współczynniku ocieplenia w terminach określonych dla poszczególnych typów produktów. Na przykład od 1 stycznia 2027 r. monoblokowe klimatyzatory i pompy ciepła do 12 kW oraz systemy dzielone (split) powietrze-woda do 12 kW nie mogą być wprowadzane do obrotu z gazami o współczynniku ocieplenia globalnego 150 lub wyższym, z ograniczonymi wyjątkami, gdy wymagania bezpieczeństwa w danym miejscu wykluczają gazy o niższym współczynniku. Dystrybutor, który robi zapasy pod wieloletnią umowę ramową, sprawdzi Twoją ofertę pod kątem tych dat.
• Wsparcia dla instalatorów: szkoleń, pomocy przy uruchomieniu, infolinii technicznej w lokalnym języku, części zamiennych na miejscu w kraju i warunków gwarancji działających za pośrednictwem instalatora.
• Danych doboru i plików projektowych: parametrów pracy w warunkach, które wskazują lokalni projektanci, danych akustycznych i obiektów do oprogramowania projektowego, z którego korzystają.

Od których rynków zacząć

Francja. Zasób nieruchomości publicznych obsługiwany przez rozbudowaną sieć hurtowni instalacyjnych. Według wytycznych CNIL e-mail B2B na ogólny adres firmy (info@, contact@) nie wymaga zgody, więc pierwszy kontakt e-mailem jest wykonalny; imienny adres służbowy wymaga więcej (zobacz Francja).

Niemcy. Rynek z silnym rzemiosłem instalacyjnym, na którym urządzenia zwykle wędrują od producenta przez hurtownię do instalatora. Reklama e-mailowa bez uprzedniej wyraźnej zgody jest niezgodna z prawem, więc zaplanuj listy, targi i rekomendacje.

Wielka Brytania i Irlandia. Wielka Brytania publikuje ogłoszenia o udzieleniu zamówień powyżej progów w Find a Tender, a nie w TED, a w Wielkiej Brytanii (bez Irlandii Północnej) obowiązuje własna lista zakazów F-gazowych, więc sprawdź daty brytyjskie niezależnie od unijnych. Niezamówiony e-mail do firm jest dozwolony, jeśli się przedstawisz i dasz możliwość rezygnacji. Irlandia pozostaje w reżimie unijnym, więc jej ogłoszenia pojawiają się w TED.

Holandia. Zwarty rynek z wymagającymi specyfikacjami w zakresie zrównoważonego rozwoju. Niezamówiony e-mail handlowy wymaga uprzedniej zgody, także w przypadku firm, chyba że firma opublikowała adres przeznaczony właśnie do otrzymywania takich ofert, więc pierwszy kontakt to list, targi albo rekomendacja.

Kraje nordyckie. Szwecja, Dania i Finlandia publikują w TED jako państwa członkowskie UE, a Norwegia — w ramach EOG, więc dostępne są te same dowody. Przed napisaniem sprawdź przepisy dotyczące e-maili handlowych w każdym kraju.