Opakowania i materiały opakowaniowe — przetargi i dystrybutorzy

Co kupują zamawiający publiczni

Instytucje publiczne nie są największymi klientami na opakowania — większość opakowań kupują producenci, by pakować własne towary — ale kupują je stale i regularnie. Szpitale, samorządy, szkoły i uczelnie, zakłady karne, siły zbrojne, archiwa i laboratoria zamawiają kartony i pudła do przechowywania i wysyłki, worki na śmieci i odpady, pojemniki na żywność i jednorazowe artykuły gastronomiczne dla stołówek oraz specjalistyczne pojemniki na próbki i odpady medyczne.

W CPV zakupy te są rozproszone po całym słowniku: 44617000 (pudła) i 44617100 (kartony), 44618100 (lekkie pojemniki) i 44619000 (inne pojemniki), 18937000 (worki do pakowania towarów), 19640000 (worki i torby polietylenowe na odpady) oraz 39222100 (artykuły gastronomiczne jednorazowego użytku). Umowy to zwykle wieloletnie umowy ramowe podzielone na części według grup produktów, czasem zamawiane razem ze środkami higienicznymi i czystości.

Jak działa dystrybucja

Te zamówienia wygrywają głównie dystrybutorzy opakowań i hurtownie jednorazowych artykułów gastronomicznych i higienicznych. Mają szeroki katalog wielu producentów, dostarczają małe, mieszane zamówienia do setek lokalizacji i prowadzą portal zamówień, z którego korzystają pracownicy zamawiającego. Producenci zwykle dostarczają im towar całymi paletami, a bezpośrednio sprzedają tylko wtedy, gdy część zamówienia jest na tyle duża i specyficzna, że to się opłaca.

Dla producenta ogłoszenia o udzieleniu zamówień publicznych są mapą tej warstwy hurtowej. Dystrybutor, który regularnie wygrywa części zamówień na opakowania lub artykuły jednorazowe dla grup szpitali czy samorządów, ma magazyny, trasy dostaw i bazę klientów, które inaczej musiałbyś zbudować sam. Ogłoszenia o udzieleniu zamówienia w TED podają tych zwycięzców i oznaczają kategorię.

Czego oczekują dystrybutorzy

Rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (UE) 2025/40 stosuje się od 12 sierpnia 2026 r. i zmienia to, o co zapyta dystrybutor:

• Deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej dla każdego opakowania, które zgodnie z rozporządzeniem producent musi sporządzić przed wprowadzeniem opakowania do obrotu.
• W przypadku opakowań do kontaktu z żywnością — dowodów dotyczących PFAS: od 12 sierpnia 2026 r. nie można ich wprowadzać do obrotu z zawartością PFAS powyżej limitów określonych w rozporządzeniu. Wyroby do kontaktu z żywnością muszą też spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 1935/2004, a w przypadku tworzyw sztucznych mieć pisemną deklarację zgodności wymaganą przez rozporządzenie (UE) nr 10/2011.
• Spojrzenia w przyszłość. Opakowania muszą osiągnąć określoną klasę przydatności do recyklingu, a opakowania z tworzyw sztucznych — minimalny udział materiałów z recyklingu, najwcześniej od 2030 r., na poziomach ustalonych dla poszczególnych rodzajów opakowań. Dystrybutor podpisujący wieloletnią umowę ramową zapyta, jak Twój asortyment do tego dojdzie.
• Odpowiedzi w sprawie rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Rozporządzenie wymaga, by producenci rejestrowali się w krajowym rejestrze każdego państwa członkowskiego, w którym po raz pierwszy udostępniają opakowania. W przypadku opakowań transportowych i serwisowych producentem jest firma z siedzibą w danym państwie członkowskim, która jako pierwsza je tam udostępnia — często jest to dystrybutor-importer, więc spodziewaj się, że koszt pojawi się w rozmowach o cenie.
• W przypadku papieru i tektury sprzedawanych jako samodzielne opakowania — gotowości na unijne rozporządzenie w sprawie wylesiania (UE) 2023/1115, które stosuje się od 30 grudnia 2026 r. do każdego podmiotu, niezależnie od wielkości: odroczenie do 30 czerwca 2027 r. dla mikro- i małych podmiotów nie obejmuje papieru i tektury, które podlegały już unijnemu rozporządzeniu w sprawie drewna (art. 38 ust. 3 w brzmieniu nadanym rozporządzeniem (UE) 2025/2650). Wyłączone są produkty wykonane w całości z papieru z odzysku.
• Danych produktowych dla każdej pozycji — wymiarów, materiału, masy, schematu ułożenia na palecie — oraz próbek, które dystrybutor może dać zamawiającemu do testów.

Od których rynków zacząć

Francja. Duzi zamawiający szpitalni i gminni oraz rozbudowana sieć hurtowni opakowań i artykułów jednorazowych. Według wytycznych CNIL e-mail B2B na ogólny adres firmy (info@, contact@) nie wymaga zgody, więc pierwszy kontakt mailowy jest możliwy; adres imienny pracownika wymaga więcej (zobacz Francja).

Niemcy. Rynek, na którym kupują regionalnie organy federalne, krajowe (Länder) i gminne, obsługiwany przez silne hurtownie specjalistyczne. Reklama e-mailowa bez uprzedniej wyraźnej zgody jest niezgodna z prawem, więc zaplanuj listy, targi i rekomendacje.

Wielka Brytania i Irlandia. Wielka Brytania publikuje ogłoszenia o udzieleniu zamówień powyżej progów w Find a Tender, a nie w TED, a Great Britain nie podlega rozporządzeniu UE. Wielka Brytania ma własne przepisy: podatek od opakowań z tworzyw sztucznych (Plastic Packaging Tax), obowiązujący od 1 kwietnia 2022 r., od elementów opakowań z tworzyw sztucznych zawierających mniej niż 30% tworzywa z recyklingu, oraz system rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla organizacji z siedzibą w Wielkiej Brytanii, które obsługują ponad 25 ton opakowań rocznie i mają obrót co najmniej 1 mln £. Niezamówiony e-mail do firm jest dozwolony, jeśli się przedstawisz i umożliwisz rezygnację. Irlandia pozostaje w reżimie unijnym, więc jej ogłoszenia o udzieleniu zamówienia pojawiają się w TED.

Holandia. Kompaktowy, dobrze zorganizowany kanał hurtowy i wymagające kryteria zrównoważonego rozwoju w specyfikacjach. Niezamówiony e-mail handlowy wymaga uprzedniej zgody, także w przypadku firm, chyba że firma opublikowała adres przeznaczony właśnie do otrzymywania takich ofert, więc pierwszy kontakt odbywa się pocztą, na targach albo przez rekomendację.

Kraje nordyckie. Szwecja, Dania i Finlandia publikują w TED jako państwa członkowskie UE, a Norwegia — w ramach EOG, więc dostępne są te same dowody. Przed napisaniem sprawdź przepisy każdego kraju dotyczące e-maili handlowych.